กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 99 ผู้นำขบวนหุบเขาหลอมแท้
ฟางสิงหาได้ใส่ใจไม่ เขากอดอกยืนอยู่ที่หน้าปากถ้ำด้วยท่าทีสงบนิ่งยิ่งนัก ตราบใดที่ยังไม่แน่ชัดว่าไป๋เชียนจั้งตายแล้วหรือไม่ เหล่าผู้อาวุโสใหญ่ของสำนักชิงอวิ๋นย่อมไม่กล้าลงมือกับเขา นี่คือสิ่งที่เขายึดถือเป็นหลักประกันในการกระทำอันไร้ความเกรงกลัวของตน
ประตูหินเปิดออก เย่เทียนหลงที่มีใบหน้าซีดเผือดเดินออกมา เขาคุกเข่าลงตรงหน้าเถี่ยหรูขวงทันทีพลางร้องว่า “ท่านอาจารย์โปรดพิจารณา ศิษย์เพียงแค่เสียดายอาวุธเวทของตนเท่านั้น มิได้มีความคิดที่จะต่อสู้ส่วนตัวแต่อย่างใด…”
“ยังกล้าพูดจาเหลวไหลอีก!”
ฟางสิงโกรธจัด หันหลังกลับไปหยิบดาบเล่มโตของตน
เย่เทียนหลงตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ สัญชาตญาณสั่งให้เขากระโดดขึ้นแล้วรีบหลบไปอยู่ด้านหลังของเถี่ยหรูขวง
“ไอ้สารเลวน้อย จงทำตัวให้สงบเสีย!”
เถี่ยหรูขวงสะบัดแขนเสื้อเก็บดาบเพลิงมรกตมังกรเขียวเข้าไปในแขนเสื้อ พร้อมกับเตะเข้าที่ก้นของฟางสิงหนึ่งที
ฟางสิงทำได้เพียงจำยอม เขาจ้องมองเย่เทียนหลงด้วยความไม่พอใจ
เขาเอาชนะเย่เทียนหลงได้ แต่ภายใต้มือของเถี่ยหรูขวงนั้นเขาไม่อาจกระดิกตัวได้เลย