กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 97 กินแข็งไม่กินอ่อน
ท่ามกลางเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ ร่างผอมบางร่างหนึ่งเดินออกมา บนบ่าแบกดาบเล่มยักษ์เอาไว้
รอบกายของเขามีเกราะกำบังบาง ๆ ปกคลุมอยู่ ราวกับมีชีวิตมันไหลเวียนด้วยแสงสีเขียวจาง ๆ เปลวเพลิงทั้งหมดเมื่อเข้าใกล้เกราะกำบังชั้นนี้ก็จะถูกดีดออกไปโดยอัตโนมัติ
คนที่อยู่ภายในแสงนั้น ดวงตาฉายแววเย็นเยียบ แม้จะถูกไฟโหมกลืนกิน แต่กลับไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย
เย่เทียนหลงตกตะลึงอย่างหนัก ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
วิชาม่านป้องกันที่บางเบาเช่นนี้ไม่มีทางต้านทานเปลวเพลิงของตนได้ แต่เขากลับต้านทานได้…
มีเพียงเหตุผลเดียวที่อธิบายปรากฏการณ์นี้ได้ นั่นคือผู้ที่ใช้วิชาม่านป้องกันมีตบะสูงส่งกว่าตนมาก จึงสามารถใช้วิชาม่านป้องกันที่บางเบาเช่นนี้ต้านทานเปลวเพลิงของตนได้ ทว่า…
คนตรงหน้าผู้นี้ตบะต่ำกว่าตนอย่างเห็นได้ชัด!
“เมื่อครู่เจ้าใช้วิชากระบี่อัคคี ก่อจิตสังหารต่อข้า เช่นนั้นก็อย่าได้โทษข้าเลย…”
ฟางสิงดวงตาฉายแววเย็นเยียบ ดาบเล่มยักษ์ในมือพลันหมุนเปลี่ยน จากเดิมที่หันด้านข้างเข้าหาคน กลายเป็นหันคมดาบเข้าหาเย่เทียนหลง