กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 90 ข้าให้หน้าเจ้าแล้ว
เมื่อถือไว้ในมือกลับรู้สึกหนักอึ้ง เกรงว่าคงไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันจิน นับว่าเป็นดาบที่ดีเล่มหนึ่งจริง ๆ!
ฟางสิงผ่านการขัดเกลามาสามปี กายาได้รับการชำระล้าง ปราณวิญญาณบริสุทธิ์ยิ่ง แม้อายุยังน้อยกลับมีพละกำลังมหาศาล อาวุธทั่วไปย่อมไม่ถนัดมือ กระบี่บินต่าง ๆ ที่เขาถือครองล้วนเน้นความ “เบาหวิว” และ “คมกริบ” ยิ่งไม่เข้ามือเขา ทว่าดาบเพลิงมรกตมังกรเขียวเล่มนี้กลับทั้งยาวทั้งหนัก เมื่อใช้ออกไปอานุภาพกลับไม่อาจล่วงเกินได้ ราวกับถูกสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ
“ฟิ้ว…”
ฟางสิงตวัดดาบใหญ่ ใช้กระบวนท่า “เหยียบชลาตัดมังกร” ในมรรคยุทธ์ทางโลกออกมา ดูองอาจผึ่งผาย อานุภาพเกริกไกรไร้ผู้เปรียบ
“ไอ้… ไอ้สารเลว… หากเจ้าแน่จริง… แน่จริงก็ฆ่าข้าเสีย…”
มู่หรงอิงถูกฟางสิงเอาชนะต่อหน้าธารกำนัลและเหยียบไว้ใต้ฝ่าเท้า ความอับอายและโทสะทำให้เขาแทบคลั่งจนแผดเสียงร้องออกมา
ในชั่วขณะนี้ จิตใจของเขาแตกสลายจนสิ้นหวัง และมีความคิดอยากจะตายจริง ๆ
“เจ้าอยากตายงั้นรึ? ได้สิ!”