กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 74 เปลวเพลิงโทสะไม่ยอมจำนน แสงกระบี่ไร้ร่องรอย
เมื่อตอนอายุแปดขวบ ฟางสิงเกือบถูกตัดศีรษะ!
อันที่จริง ในตอนที่เขาถูกคุมตัวขึ้นลานประหาร เพชฌฆาตได้เงื้อดาบหัวผีในมือขึ้นแล้ว ส่วนฟางสิงกำลังตะโกนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า “คนอื่นสิบแปดปีให้หลังยังเป็นยอดคนได้ ท่านปู่น้อย… ท่านปู่น้อยหลังกลับชาติมาเกิด ขอเพียงแค่วิ่งได้ ก็ยังเป็นยอดคนได้…” จากนั้นในจังหวะที่ดาบของเพชฌฆาตฟันลงมา ท่านอาใหญ่ก็นำคนจากหุบเขาควันผีบุกเข้ามาช่วยเขาไว้ได้ทัน
“ในตอนนั้นความรู้สึกของข้าเป็นเช่นไรกันนะ?”
ฟางสิงดูเหมือนจะลืมเนื้อหาในภาพตัดศีรษะไปแล้ว ความคิดเริ่มล่องลอยออกไปไกล
หวาดกลัว…
ไม่เหมือนกับคนในภาพตัดศีรษะนี้ คนในภาพตัดศีรษะไม่มีความหวาดกลัว แต่สิ่งที่ข้าประทับใจลึกซึ้งที่สุดกลับเป็นความหวาดกลัว
ไม่มีผู้ใดอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้นแล้วจะไม่รู้สึกหวาดกลัว!