เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 53 สามสิบหินวิญญาณกับโอกาสสามส่วน
“ใช่แล้ว การบำเพ็ญคงมีหลักการเดียวกับพละกำลังของคน เมื่อก่อนตอนที่ท่านอาใหญ่สอนข้าฝึกยุทธ์ก็เคยกล่าวไว้ว่า พละกำลังของคนเราต้องใช้ให้หมดสิ้นไปเรื่อย ๆ แล้วจึงค่อยฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ ผ่านกระบวนการเช่นนี้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ในด้านการบำเพ็ญก็เป็นหลักการเดียวกัน คือต้องหมั่นขัดเกลาอย่างไม่หยุดยั้ง มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นจึงจะยิ่งแกร่งขึ้น และพื้นฐานก็จะมั่นคง…”
ฟางสิงครุ่นคิดถึงหลักการบำเพ็ญด้วยตนเอง
ศิษย์ฝ่ายนอกเช่นพวกเขาไม่มีผู้ใดเหลียวแล หลักการบำเพ็ญเหล่านี้ล้วนต้องอาศัยการทำความเข้าใจด้วยตนเอง
หลังจากค้นพบปัญหานี้ ฟางสิงก็ยิ่งขยันฝึกฝนวรยุทธ์พิชิตมังกรควบคุมกระเรียนมากขึ้น เวลาล่วงเลยไปอย่างช้า ๆ ตบะของเขาที่เคยห่างจากระดับเคลื่อนวิญญาณชั้นสามระยะสูงสุดเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด กลับค่อย ๆ เลื่อนระดับขึ้นจนถึงสภาวะสูงสุดอย่างสมบูรณ์ ถึงจุดนี้เขาก็รู้สึกว่าตบะของตนไม่สามารถเลื่อนระดับขึ้นได้อีกแม้แต่น้อย และได้บรรลุถึงขีดจำกัดของตนเองอย่างแท้จริงแล้ว