เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมกวีหมื่นลี้
ตอนที่ 49 มารน้อยหวนคืน
“ขะ… ขอรับ…”
ชายผู้นั้นค่อย ๆ ขยับเข้ามาใกล้ เขาประคองไหสุราอย่างระมัดระวังเพื่อรินสุราให้
คนผู้นี้ก็คือนักพรตอ้วน ทว่าบนใบหน้าของเขากลับมีรอยเขียวช้ำเป็นจ้ำ ๆ ถูกคนทำร้ายจนดูไม่ได้สภาพ
สองแขนของเขาสั่นเทาไม่หยุด ดูท่าทางตามร่างกายจะมีบาดแผลอยู่ด้วย ส่งผลให้แขนทั้งสองไร้เรี่ยวแรง แม้แต่ไหสุรายังประคองไว้ไม่อยู่
ต่อให้เขาพยายามระมัดระวังสุดชีวิต สุราก็ยังหกออกมาบ้าง มันไหลไปตามโต๊ะจนถึงขาของหลิวเฟิง นักพรตอ้วนเบิกตากว้างในทันที แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“ไอ้สารเลว เจ้าจงใจทำสุราของท่านปู่หกใช่หรือไม่?”
หลิวเฟิงกระโดดขึ้นมาทันที สะบัดมือตบเข้าที่ใบหน้าของนักพรตอ้วนฉาดใหญ่
นักพรตอ้วนถูกตบจนล้มลงกับพื้น ปากแตกเลือดไหลเต็มปาก ทว่าเขากลับไม่กล้าร้องเจ็บแม้แต่น้อย รีบพลิกตัวคุกเข่าลงโขกศีรษะไม่หยุด “ศิษย์พี่หลิวไว้ชีวิตด้วย ศิษย์น้องไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ…”