ตอนที่ 42 ปราณวิญญาณดั่งมหาสมุทรหลอมกายาแท้

ตอนที่ 42 ปราณวิญญาณดั่งมหาสมุทรหลอมกายาแท้

การบำเพ็ญของมนุษย์ หากกล่าวให้เข้าใจง่ายก็เปรียบเสมือนการกินข้าว

มนุษย์เมื่อกินข้าวเข้าไปในท้องย่อมมีอาหาร เมื่อย่อยอาหารแล้วร่างกายดูดซึมจึงมีพละกำลัง จากนั้นจึงใช้พละกำลังเหล่านั้นขัดเกลากายา

ในสภาวะปกติ ผู้ที่กินมากและกินของดีกว่าย่อมมีพละกำลังมากกว่า ส่วนผู้ที่หิวโหยจนหน้ามืดตาลายเดินโซเซอยู่ทั้งวัน ย่อมไม่อาจนำไปเปรียบเทียบกับผู้ที่กินอิ่มหนำและเปี่ยมไปด้วยพลังงานได้

การบำเพ็ญก็เช่นเดียวกัน ผู้บำเพ็ญจะนำปราณวิญญาณจากหินวิญญาณหรือจากฟ้าดินเข้าสู่ร่างกายผ่านการหายใจเข้าออก กระจายไปทั่วแปดเส้นลมปราณมหัศจรรย์ ปราณวิญญาณเหล่านี้จะค่อย ๆ ถูกร่างกายดูดซึมและกักเก็บไว้ในตันเถียน กลายเป็นพลังวิญญาณของผู้บำเพ็ญเอง จากนั้นจึงใช้พลังวิญญาณชำระล้างกายา เพื่อให้มีกายาที่แข็งแกร่งขึ้นทีละขั้น หรือใช้ควบคุมวิชาเวทที่ทรงพลัง