ตอนที่ 34 กับดัก

ตอนที่ 34 กับดัก

แต่เดิมตอนอยู่นอกประตูภูเขา ฟางสิงนั้นดูธรรมดาสามัญยิ่งนัก ดังนั้นโหวชิงจึงลืมเขาไปเสียสนิท อีกทั้งในตอนนั้นร่างกายของฟางสิงยังมอมแมม ใบหน้าดำมืด ทว่ายามนี้กลับมีใบหน้าขาวสะอาด อีกทั้งยังได้โอสถวิญญาณอสูรช่วยชำระเส้นเอ็นผลัดไขกระดูก กลิ่นอายของคนทั้งคนดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเล็กน้อย ประกอบกับโหวชิงไม่เคยคิดไปในทางนั้น จึงทำให้เขาจำฟางสิงไม่ได้เลย

ยามนี้เมื่อได้ยินคำด่าทอหยาบคายของเขา โหวชิงก็ไม่อาจระงับโทสะได้ ดวงตาทั้งสองข้างพ่นไฟ พลันแผดเสียงตะโกนออกมาว่า “ไป!”

ในถุงข้างเอวของเขา แสงสีเงินสายหนึ่งพุ่งแหวกอากาศออกไปในทันที เสียงลมหวีดหวิว พุ่งตรงเข้าจู่โจมฟางสิง

“ติ๊ง”