ตอนที่ 26 ขโมยไก่ไม่สำเร็จกลับเสียข้าวสาร

ตอนที่ 26 ขโมยไก่ไม่สำเร็จกลับเสียข้าวสาร

“หึหึ เจ้ากล้าปล้นชิงกันเอง ข้าจะไม่มีแผนรับมือเชียวหรือ?”

ฟางสิงแค่นหัวเราะ สายตาเป็นประกาย ท่าทางผ่อนคลาย ดูราวกับไม่ได้เห็นโหวชิงอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย เขาแค่นเสียงหัวเราะกล่าวว่า “อย่ามาทำเป็นเก่งใส่ข้า ตบะของข้าแม้จะไม่เท่าเจ้า แต่ต่อให้เจ้ามีสิบความกล้าเจ้าก็ไม่กล้าแตะต้องตัวข้าแม้แต่นิดเดียว มิเช่นนั้นเจ้าคงไม่ได้เห็นตะวันของวันพรุ่งนี้แน่! หึ เจ้ายังคิดว่าสถานะของตนเองถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิดอยู่อีกหรือ? ข้าล่วงรู้มานานแล้ว แถมยังทิ้งจดหมายไว้ด้วย…”

เหงื่อเย็นซึมออกมาจากหน้าผากของโหวชิง จิตใจขยับไหว แสงสีเงินพุ่งเข้าใกล้ฟางสิงอีกครั้ง ประกายเย็นเยียบชวนขนลุกนั้นสะกดวิญญาณผู้คน

นั่นคือกระบี่สีเงินที่สลักอักขระไว้ ดูมีความคล่องแคล่วผิดปกติ

“ข้าถามเจ้าว่ารู้สถานะของข้าได้อย่างไร…”

เจตจำนงสังหารของโหวชิงเอ่อล้น ความตื่นตระหนกที่จู่ ๆ ก็ถูกคนตะโกนบอกสถานะออกมา ทำให้เขาเกือบจะลงมือสังหารไปแล้ว