ตอนที่ 15 ศิษย์สี่ประเภท

ตอนที่ 15 ศิษย์สี่ประเภท

ชีวิตของผู้บำเพ็ญเพียรนั้นอิสระเสรี ในโลกีย์วิสัยมักมีตำนานเช่นนี้เล่าขานกันอยู่

คำกล่าวนี้ถูกก็ไม่ถูกเสียทีเดียว สำหรับคนสองประเภท ชีวิตการบำเพ็ญเพียรย่อมอิสระเสรีอย่างเป็นธรรมชาติ

ประเภทหนึ่งคือผู้ที่มีทรัพยากรเพียบพร้อม ในแต่ละวันนอกจากบำเพ็ญเพียรแล้ว ก็คือการเยี่ยมเยียนสหายสนทนามรรค จิบชาดื่มสุรา สนทนาแลกเปลี่ยนเคล็ดวิชาบำเพ็ญ วิจารณ์เซียนกระบี่ในยุคปัจจุบัน ยามเช้าชมอาทิตย์อุทัย ยามเย็นส่งตะวันลับฟ้า อิสระเสรีจนไม่รู้จะอิสระอย่างไรแล้ว

ส่วนอีกประเภทหนึ่ง ก็คือผู้ที่ไร้ทรัพยากรโดยสิ้นเชิงและละทิ้งความหวังไปแล้ว ในเมื่ออย่างไรเสียตนก็หาทรัพยากรบำเพ็ญไม่เพียงพอ ก็ได้แต่ปล่อยไปตามยถากรรม วัน ๆ เอาแต่นอนกอดศีรษะหลับใหลอยู่ในห้องของตน หรือไม่ก็เดินเตร็ดเตร่ไปทั่วขุนเขา หวังว่าจะบังเอิญพบจวนถ้ำของผู้อาวุโสในอดีต หรือถูกผู้อาวุโสนิกายเต๋าหมายตา รับเป็นศิษย์สืบทอดมรดก จากนั้นก็ใช้ชีวิตอิสระเสรีต่อไป

ทว่านอกจากคนสองประเภทนี้แล้ว ชีวิตในนิกายเต๋ากลับตึงเครียดและวุ่นวายยิ่งนัก