เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นหลังเสร็จสิ้นการถ่ายทำ
ตอนที่เจียงไป๋เก็บกระเป๋าสัมภาระเรียบร้อยแล้วเดินลงบันไดมา ที่ห้องรับแขกก็มีคนนั่งอยู่ไม่น้อยแล้ว
พี่เทากับสามีตั้งใจตื่นแต่เช้าเพื่อมาส่งเขาโดยเฉพาะ
เฉิงเซียวยืนอยู่ข้างเสิ่นเยว่ ในมือกำโทรศัพท์ไว้แน่น สายตาคอยชำเลืองมองไปทางบันไดเป็นระยะ
ความจริงเมื่อคืนเธออยากหาจังหวะขอแอดวีแชตของเจียงไป๋อยู่แล้ว
เธอลังเลอยู่ทั้งคืน รู้สึกว่ามันอาจจะดูผลีผลามเกินไป จนกระทั่งเข้านอนก็นอนพลิกไปพลิกมาตาค้างแทบไม่ได้หลับ
วันนี้เธอเลยตั้งใจตื่นแต่เช้า มารอดักเอ่ยปากก่อนที่เจียงไป๋จะไป เพราะกลัวว่าจะพลาดโอกาสอีก
เมื่อเห็นเขาเดินลงมา ทุกคนก็ลุกขึ้นกล่าวลา พูดคำอวยพรตามมารยาทอย่างขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพและไว้ติดต่อกันเรื่อยๆ
รอจนทักทายพูดคุยกันพอสมควรแล้ว เฉิงเซียวถึงได้ขยับก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว เธอเงยหน้ามองเขาแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงระมัดระวังตัวเล็กน้อย "คือว่า...อาจารย์เจียงคะ ขอแอดวีแชตได้ไหมคะ"
"วันข้างหน้าถ้ามีปัญหาเรื่องดนตรี ฉันอยากจะขอคำชี้แนะจากคุณอีกน่ะค่ะ"