เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
ตอนที่งานกาล่าเลิกก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว
ทว่าพวกผู้ชมยังคงตื่นเต้นอย่างมาก ไม่มีอาการง่วงเลยแม้แต่น้อย ต่างเดินไปตามทางออก คุยกันเป็นกลุ่มสองสามคน หัวข้อสนทนาล้วนหนีไม่พ้นสามสเตจสุดท้าย
"ตอนที่โจวเจี๋ยหลุนออกมาฉันขนลุกไปหมด มันคือวัยเยาว์ชัดๆ เลยนะ"
"พอเถอะ เพลงของพี่เจี๋ยฉันเข้าไม่ถึงมาตลอดเลย ฟังก็ฟังไม่รู้เรื่อง ฉันว่าสเตจของเจียงไป๋กับบีเบอร์ต่างหากที่ยอดเยี่ยมของจริง ตอนที่คนทั้งฮอลล์ร้องประสานเสียงกัน ฉันตะโกนจนคอแหบไปหมดแล้ว"
"เจียงไป๋เจ๋งจริง ยืนคู่กับบีเบอร์แล้วออร่าไม่ดรอปเลยสักนิด เหมือนเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลกในระดับชั้นเดียวกันเลย บารมีไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลยสักเท่าไหร่!"
"นั่นน่ะสิ ทั้งสองคนเข้าขากันดีมาก สเตจทำออกมาได้ผลลัพธ์แบบหนึ่งบวกหนึ่งมากกว่าสองอย่างสมบูรณ์แบบ คืนนี้ถือว่าคุ้มค่าตั๋วสุดๆ"
"ตอนนี้เขาน่ะเป็นดาราระดับโลกไปแล้ว ดังไปถึงอเมริกาโน่นแล้วนะ" คนที่เดินผ่านไปมาคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะพูดแทรกขึ้นมา "วันนี้ซื้อตั๋วมาคุ้มจริงๆ ทั้งโจวเจี๋ยหลุน เจียงไป๋ บีเบอร์ ได้ดูครบทั้งสามคนเลย"
ใต้เสาไฟริมถนนนอกฮอลล์จัดงาน มีแต่ผู้คนที่กำลังพูดคุยเรื่องการแสดงบนเวที
หน้าจอโทรศัพท์มือถือของทุกคนสว่างไสวเป็นทิวแถว ต่างพากันโพสต์โมเมนต์ในวีแชต ไถเวยปั๋ว เผยแพร่คลิปเวทีการแสดงคืนนี้ออกไปสู่ภายนอก