ตอนที่ 234 นึกว่าเป็นสายกินพืช ที่แท้เป็นสายกินเนื้อ!

เจียงไป๋ไม่ได้สนใจว่าสิ่งที่โจวเหย่พูดจะเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก

ผู้หญิงเขาพูดเปิดทางมาถึงขนาดนี้แล้ว

เขาคงไม่หน้าทื่อถึงขั้นบอกว่า "งั้นผมเปิดห้องโรงแรมให้คุณละกัน" หรอกนะ?

ถ้าพูดคำนั้นออกไปจริง ๆ คงกร่อยน่าดู แถมยังเป็นการหักหน้าฝ่ายหญิงเกินไปอีกต่างหาก

เขาเลิกคิ้วมองใบหูที่แดงระเรื่อของโจวเหย่กับท่าทีเคอะเขินที่แกล้งทำขึ้นมา

มีเล่ห์เหลี่ยมอยู่นิดหน่อย แต่ก็แค่นิดเดียวจริง ๆ

"เอาสิ" เจียงไป๋ยิ้มพลางเปิดประตูเบาะหน้าข้างคนขับ "บ้านผมค่อนข้างกว้าง มีตั้งหลายห้อง คืนนี้ก็ไปนอนค้างบ้านผมก่อนแล้วกัน"

โจวเหย่หน้าแดงระเรื่อ ก้มหน้าขานรับเสียงเบาราวกับยุงบิน จากนั้นก็เดินตามหลังเจียงไป๋มุดตัวเข้าไปในรถ

เจียงไป๋บอกพี่หวังคนขับรถให้ออกรถกลับบ้าน

ขับไปเพียงแค่สิบกว่านาที รถก็เลี้ยวเข้าไปจอดในลานจอดรถชั้นใต้ดินของโครงการคอนโดมิเนียมหรูหราแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเดอะบันด์