เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
เวลาท้องถิ่นวันที่ 9 ตุลาคม เวลาสี่โมงเย็น บริเวณพรมแดงด้านนอกไมโครซอฟท์ เธียเตอร์ แน่นขนัดไปด้วยผู้คนแล้ว
ด้านหลังแผงกั้นโลหะทั้งสองฝั่งเต็มไปด้วยแฟนคลับและสื่อมวลชน กล้องถ่ายรูปเลนส์ซูมตัวยาวตัวสั้นตั้งเรียงรายเป็นแถวยาว ทุกๆ ไม่กี่เมตรจะมีแฟนคลับชูป้ายเชียร์ ซึ่งส่วนใหญ่มาเพื่อให้กำลังใจนักร้องตัวเต็งในงานปีนี้
พรมสีแดงสดปูทอดยาวตั้งแต่หัวถนนไปจนถึงประตูด้านหน้าโรงละคร แบล็กดร็อปด้านหลังพิมพ์โลโก้เอเอ็มเอขนาดใหญ่ แสงแฟลชสว่างวาบไม่เคยหยุดพักมาตั้งแต่เช้าจรดเย็น
หลังแผงกั้นเบียดเสียดยัดเยียด ส่วนใหญ่เป็นคนหนุ่มสาววัยสิบกว่าถึงยี่สิบปี ในมือชูป้ายเชียร์ที่ทำขึ้นเอง บนใบหน้าเพนต์สีสันสดใส
แถวหน้าสุดมีหญิงสาวผิวขาวสามคนเบียดตัวอยู่ ทั้งหมดเป็นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส ที่ขับรถออกจากมหาวิทยาลัยตั้งแต่ตีสี่เพื่อรีบมาจับจองพื้นที่
ลีอาห์ เด็กสาวผมบลอนด์ที่ยืนอยู่ตรงกลาง ในมือชูป้ายกระดาษลังที่มีข้อความเขียนด้วยปากกาเน้นข้อความตัวใหญ่เป้งว่า "noah i love your voice"
ขอบกระดาษลังถูกเธอกำแน่นจนยับย่นไปหมด
"พวกเธอว่าเขาจะหยุดแจกลายเซ็นจริงๆ ไหม"
ลีอาห์เลียริมฝีปากที่แห้งผาก สายตาจับจ้องไปยังทิศทางทางเข้าพรมแดงไม่กะพริบ
"เมื่อคืนฉันไถไอจีของเขาจนถึงตีสาม รู้สึกเหมือนฝันไปเลย เขามาลอสแอนเจลิสจริงๆ ด้วย"