ตอนที่ 211 ซิงเกิลอันดับหนึ่งบนบิลบอร์ดเพลงแรกในประวัติศาสตร์เอเชียถือกำเนิดขึ้นแล้ว!

ไม่กี่วันต่อมา

ในที่สุดเจียงไป๋ก็มีช่วงเช้าที่ไม่มีคิวถ่ายของตัวเองเสียที กองถ่ายนัดรวมคิวถ่ายเฉพาะฉากของพวกนักแสดงสมทบ

เถียนซีเวยบอกไว้นานแล้วว่าจะพาเขาไปเที่ยวชมทัศนียภาพของแท้ของซานเฉิง ทั้งสองคนจึงนัดแนะออกจากที่พักตอนเก้าโมงเช้าเพื่อเลี่ยงช่วงเวลาคนพลุกพล่านโดยเฉพาะ

เถียนซีเวยสวมเสื้อยืดสีขาวแมตช์กับกางเกงยีนส์ขาสั้น สวมหมวกแก๊ปสีดำ มัดผมหางม้าสูง ดูแล้วไม่ต่างจากเด็กมัธยมปลายช่วงปิดเทอมหน้าร้อนเลยสักนิด

เจียงไป๋เองก็แต่งตัวเรียบง่ายมิดชิด เสื้อยืดสีดำกับกางเกงขายาว หน้ากากอนามัยและแว่นตากันแดดพร้อมสรรพ ทั้งสองคนแอบย่องออกจากประตูด้านข้างของโรงแรม ไม่ต่างอะไรจากคู่รักธรรมดาทั่วไปที่พากันออกมาเที่ยวเล่น

"เดี๋ยวฉันพาไปดูรถไฟฟ้ารางเบาวิ่งทะลุตึกก่อนเลย จุดเช็กอินยอดฮิต ใครมาซานเฉิงก็ต้องมาถ่ายรูปทั้งนั้นแหละ"

เถียนซีเวยนำทางอย่างคุ้นเคย "พอดูเสร็จพวกเราค่อยลงไปกินเหลียงเซียในตรอกเก่าข้างล่าง ร้านนั้นเปิดมาเกินยี่สิบปีแล้ว อร่อยมากเลยนะ"

ทั้งคู่นั่งรถไฟฟ้ารางเบาไปสองสถานี พอถึงหลี่จื่อป้าก็ประจวบเหมาะกับที่ขบวนรถกำลังแล่นเข้าเทียบชานชาลาพอดี

บริเวณจุดชมวิวมีคนไม่ค่อยเยอะ ส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวจากต่างถิ่นที่ยืนชูโทรศัพท์มือถือรอถ่ายรูป

เจียงไป๋เองก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ถ่ายคลิปสั้นเล็งไปทางอาคารฝั่งตรงข้าม ภาพรถไฟฟ้ารางเบาแล่นมุดเข้าไปในอาคารที่พักอาศัยอย่างช้า ๆ ดูน่าสนใจไม่น้อย เขาไม่ได้ถ่ายให้เห็นหน้าตัวเอง ถ่ายเก็บแค่วิวทิวทัศน์เพียว ๆ กะว่าจะเอาไปตัดต่อลงโต่วอินกับติ๊กต็อก