เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
ราวสามทุ่มเศษ เจียงไป๋เพิ่งเลิกงานกลับมาถึงโรงแรม
หลังจากล้างเครื่องสำอางและอาบน้ำเสร็จ เขาสวมเสื้อยืดแขนสั้นสีดำตัวหลวม พลางใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมเดินมาที่โต๊ะ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดวิดีโอคอลหาหลี่อีถง
สัญญาณดังเพียงสองครั้งปลายสายก็กดรับ หลี่อีถงเพิ่งล้างหน้าเสร็จ บนใบหน้ายังเกาะพราวด้วยหยดน้ำ เธอสวมชุดนอนสีชมพู ฉากหลังเป็นหัวเตียงในห้องพักโรงแรมของเธอ
"วันนี้เลิกงานดึกจังเลยคะ" เธอตั้งโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะเครื่องแป้ง พลางทาครีมบำรุงผิวไปพลางเอ่ยถาม
"อืม ถ่ายคิวกลางคืนน่ะ เลยเลทไปนิดหน่อย" เจียงไป๋พิงโทรศัพท์ไว้กับแก้วน้ำ แล้วใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมต่อ "ทางนั้นเป็นไงบ้าง"
"วันนี้ถ่ายราบรื่นดีไหม เห็นเธอโพสต์โมเมนต์บอกว่าวันนี้มีโหนสลิงด้วยนี่"
"ก็พอไหวค่ะ ช่วงเช้าโหนไปตั้งสองชั่วโมง ปวดเอวหนึบๆ เลย พอช่วงบ่ายถ่ายฉากในร่มค่อยสบายขึ้นหน่อย" หลี่อีถงพูดพลางนวดเอวตัวเองเบาๆ
"ละครย้อนยุคนี่เรื่องเยอะจริงๆ ค่ะ วิกผมก็รัดจนปวดหัวไปหมด เสื้อผ้าก็หนาเตอะ อากาศแบบนี้ถ่ายทำทีทรมานสุดๆ เลย"
"ไม่เหมือนเธอที่ถ่ายละครปัจจุบัน ใส่แค่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ก็เสร็จแล้ว"
"ละครปัจจุบันก็มีเรื่องยุ่งยากของมันเหมือนกันนะ" เจียงไป๋ยิ้มบางๆ "ถ้าปวดเอวก็อย่าฝืนล่ะ กลับไปแล้วหาผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นประคบดู ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็เรียกหมอนวดมานวดคลายเส้นสักหน่อย อย่าปล่อยให้เรื้อรังล่ะ"