ตอนที่ 201 ทริปถ่าย Vlog กับเหย่เหย่จื่อ

บรรยากาศในกองถ่ายวันที่สองกระชับและเร่งรีบกว่าวันแรกมาก

ช่วงเช้ายังคงถ่ายฉากเสี่ยวเป่ยชกต่อยกับคนอื่นในตรอกซอกซอย

เจียงไป๋ถอดเสื้อท่อนบน ด้านหลังแต่งรอยแผลจำลองไว้หลายจุด เขากลิ้งไปตามพื้นดินอยู่หลายรอบ พอผู้กำกับสั่ง "คัต" ร่างกายก็เปรอะไปด้วยฝุ่นผง

ฝ่ายดูแลสถานที่ยื่นผ้าขนหนูมาให้ เขาเช็ดตัวลวก ๆ แล้วหยิบเสื้อคลุมสีดำมาสวม ก่อนจะไปนั่งลงบนเก้าอี้พับตัวเล็กในโซนพักผ่อน พลิกบทอ่านไดอะล็อกของฉากถัดไป

เพิ่งอ่านไปได้สองบรรทัด เงาร่างหนึ่งก็ทอดลงมาข้างกาย

เจียงไป๋เงยหน้าขึ้น มองเห็นโจวเหย่ถือชามใช้แล้วทิ้งสองใบยืนอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มสดใสเปล่งประกาย เธอแลบลิ้นน้อย ๆ ดูเหมือนลูกหมาตัวเล็กที่แอบซ่อนของอร่อยเอาไว้

"พี่เจียงไป๋คะ ฉันให้ผู้ช่วยไปซื้อปิงเฝิ่นแถวนี้มา ใส่ทั้งน้ำตาลทรายแดงกับเกล็ดซานจา อากาศร้อนขนาดนี้ พี่อยากกินสักชามไหมคะ"

ตอนพูดตัวเธอโน้มมาข้างหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความเอาอกเอาใจอยู่บ้าง แต่ก็กลัวโดนปฏิเสธจนดูระมัดระวังไปหมด

"ได้สิ ขอบใจนะ" เจียงไป๋รับชามมาวางไว้บนโต๊ะพับข้าง ๆ "เธอก็นั่งลงสิ จะยืนทำไมล่ะ"

"ค่า!" โจวเหย่รีบดึงเก้าอี้พับตัวเล็กมานั่งทันที สองมือประคองชามปิงเฝิ่นของตัวเองซดไปหนึ่งคำ ก่อนจะหรี่ตาลงอย่างมีความสุข "ปิงเฝิ่นร้านนี้อร่อยมากเลยค่ะ เมื่อก่อนเวลาฉันมาเที่ยวซานเฉิง ต้องดั้นด้นไปซื้อไกลมากทุกครั้งเลย"