กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ กรุงเทพฯ บริเวณทางออกผู้โดยสารขาเข้าระหว่างประเทศ
เพิ่งจะผ่านพ้นเวลาเก้าโมงเช้าไปได้ไม่นาน ด้านนอกแนวกั้นทางออกก็เนืองแน่นไปด้วยฝูงชนที่เบียดเสียดกันจนแทบไม่มีที่ว่าง
คนส่วนใหญ่เป็นเด็กสาววัยสิบกว่าถึงยี่สิบกว่าปี ในมือถือป้ายสโลแกน ป้ายไฟ บางคนก็กอดแท่งไฟเชียร์เอาไว้ พลางชะเง้อคอมองเข้าไปข้างในด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและความตื่นเต้น
พลอยยืนอยู่แถวหน้าสุด มือที่กำรูปถ่ายของเจียงไป๋ที่เพิ่งปรินต์ออกมามีเหงื่อซึมชื้นไปหมด
เธอเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สองของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดนตกเข้าด้อมตั้งแต่ปีที่แล้วตอนดูซีรีส์เรื่อง "นับแต่นั้น...ฉันรักเธอ"
หลังจากนั้นพอเจียงไป๋ปล่อยเพลงภาษาอังกฤษ เธอก็รีบเข้าไปกดซื้อเพลงใน iTunes ทันที เรียกได้ว่าเป็นแฟนคลับตัวยงเลยทีเดียว
"แกคิดว่าวันนี้เขาจะเดินออกทางช่องทางธรรมดาไหม หรือว่าจะไปออกช่องทางวีไอพีล่ะ" เธอสะกิดน้อยเพื่อนสนิทที่อยู่ข้างๆ พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย
น้อยเป็นสาววัยทำงานที่ยอมลางานครึ่งวันเพื่อมารับที่สนามบินโดยเฉพาะ พอได้ยินจึงส่ายหน้าตอบ "ไม่ออกวีไอพีหรอก ทางผู้จัดบอกว่าเขาจะเดินออกช่องทางธรรมดานะ"
"คราวที่แล้วที่เขามาโปรโมต 'นับแต่นั้น...ฉันรักเธอ' ก็เดินออกช่องทางธรรมดา แถมยังโบกมือทักทายแฟนคลับด้วยซ้ำ"
"คราวที่แล้วฉันไม่ได้มา เสียดายแทบตาย" พลอยเม้มปากแน่น "คราวนี้ยังไงก็พลาดไม่ได้เด็ดขาด"