ตอนที่ 182 ผมไปเล่นหนังให้คุณ คุณมาคุมกองถ่ายให้ผมสิ!

ภายในโรงน้ำชาหรูแห่งหนึ่งใจกลางเซี่ยงไฮ้

ปกติเวลานี้โรงน้ำชาแห่งนี้ปิดทำการไปนานแล้ว

ทว่าในห้องส่วนตัวลึกสุดของร้าน คืนนี้ไฟยังคงสว่างไสว

ภายในห้องมีกลิ่นชาหอมกรุ่นอวลอยู่ อายสีขาวบางเบาพวยพุ่งขึ้นมาจากน้ำชาที่ชงด้วยน้ำเดือดจัด

จางอี้โหมวนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะน้ำชา เขามองผ่านม่านไอน้ำที่ลอยคละคลุ้ง พินิจพิเคราะห์เจียงไป๋ที่นั่งอยู่ตรงข้ามอย่างเงียบเชียบ สายตาของเขาจับจ้องไปยังใบหน้าที่ดูดีเกินมาตรฐานนั้น แฝงไว้ด้วยความรู้สึกก้ำกึ่งระหว่างการประเมินและการชั่งใจ

ตลอดชีวิตการทำงานในฐานะผู้กำกับของจางอี้โหมว เขาไม่ค่อยนิยมชมชอบนักแสดงที่หน้าตาหล่อเหลาจนเกินไปนัก

พูดให้ชัดคือ เขาไม่ชอบนักแสดงที่มีใบหน้าดู "เข้มจัด" จนเกินไป

หากใบหน้าเช่นนี้ของเจียงไป๋ปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ สายตาแรกของผู้ชมย่อมถูกดึงดูดไปที่ใบหน้าของเขาอย่างแน่นอน

ในทุกฉากที่เขาปรากฏตัว ใบหน้าของเขาจะกลายเป็นจุดสนใจหลัก ทำให้การแสดงของคนอื่นดูจืดจางลง และการถ่ายทอดอารมณ์ของภาพยนตร์โดยรวมอาจถูกใบหน้าของเขาแย่งความโดดเด่นไปจนหมดสิ้น

หากเป็นเมื่อก่อน ศิลปินที่ได้รับความนิยมสูงแถมยังมีรูปร่างหน้าตาโดดเด่นสะดุดตาเช่นนี้ จางอี้โหมวคงไม่มีแม้แต่ความสนใจอยากจะทำความรู้จัก นับประสาอะไรกับการเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนร่วมงานเอง