ตอนที่ 179 อาจารย์เจียงนี่ตรงไปตรงมากว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลยนะคะ

งานช่วงบ่ายมีไม่มากเท่าไร

พอเก็บผักกับงมหอยขมมาได้เกือบครึ่งถัง เวลาที่เหลือทุกคนก็นั่งพักผ่อนอยู่ในลานบ้าน ชวนคุยสัพเพเหระไปเรื่อยเปื่อย

ต้าหัวหายป่วยไปเกินครึ่งแล้ว เขากอดกีตาร์ดีดร้องไปสองสามเพลง บรรยากาศเป็นไปอย่างผ่อนคลายสบายอารมณ์ นับว่าเพลิดเพลินไม่น้อย

พริบตาเดียวก็ถึงช่วงพลบค่ำ ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง กลิ่นหอมจากในครัวก็ยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

อาจารย์หวงง่วนอยู่ในนั้นตลอดช่วงบ่าย อาจารย์เหอแวะเข้าไปช่วยเป็นลูกมืออยู่พักหนึ่ง ส่วนเผิงเผิงก็วิ่งวุ่นช่วยยกจานอาหารและจัดวางชามกับตะเกียบ ไม่นานกับข้าวเต็มโต๊ะก็พร้อมเสิร์ฟ

"มานั่งกันได้แล้วทุกคน มากินข้าวกัน!" อาจารย์หวงแก้ผ้ากันเปื้อนเดินออกมาจากครัว สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความภูมิใจ

ทุกคนต่างลุกขึ้นมานั่งล้อมโต๊ะอาหาร โต๊ะยาวตัวนั้นวางจานชามไว้จนแน่นขนัด

หมูตุ๋นซีอิ๊ว ปลาจาระเม็ดนึ่ง ผัดผักตามฤดูกาล ไข่ผัด แล้วยังมีต้มลูกชิ้นปลาชามโตอีกหนึ่งอย่าง หน้าตาอาหารดูดีไม่เบา สีสันสดใสน่ารับประทาน ชวนให้เจริญอาหารยิ่งนัก

อาจารย์เหอยกแก้วขึ้นเป็นคนแรก ด้านในเป็นน้ำผลไม้คั้นสด "มา พวกเรามาร่วมชนแก้วกันก่อน ขอบคุณอาจารย์หวงที่ง่วนอยู่ในครัวตลอดช่วงบ่าย ทำของอร่อยโต๊ะใหญ่ขนาดนี้ให้พวกเราได้กินกัน"

"ขอบคุณครับอาจารย์หวง!" "ขอบคุณค่ะอาจารย์หวง!" ทุกคนประสานเสียงขึ้นพร้อมกัน แก้วเครื่องดื่มกระทบกันเบาๆ เกิดเสียงใสกังวาน