กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
เถียนซีเวยยืนอยู่ตรงนั้น สองมือจับชายกระโปรงไว้แน่นด้วยความประหม่า ใบหูแดงก่ำไปหมด
ชุดนักเรียน JK สีชมพูขับให้ผิวของเธอดูกระจ่างใสผุดผ่อง ความไร้เดียงสาระหว่างคิ้วและดวงตายิ่งเด่นชัดขึ้นเมื่ออยู่ใต้ชุด JK อันบริสุทธิ์สดใส
เธอดูเต็มไปด้วยความว่าง่ายและความเอียงอายของเด็กสาวไปทั้งตัว
เธอไม่กล้าเงยหน้าสบตากับเจียงไป๋บนโซฟาตรงๆ สายตาทอดมองลงที่พื้น พลางเอ่ยเตือนเสียงเบา
"ฉันเปิดเพลงแล้วนะ"
สิ้นเสียง ดนตรีบรรเลงเพลง "วิกฤตรัก" ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าในโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นแผ่วเบา
เถียนซีเวยสูดหายใจเข้าลึก ปรับอารมณ์ให้พร้อม แล้วเริ่มยกมือ ก้าวเท้า หมุนตัวตามจังหวะดนตรี
การเต้นชุดนี้เธอซ้อมส่วนตัวมานับครั้งไม่ถ้วน จากที่ทำไม่เป็นเลยสักนิด จนกระทั่งท่วงท่าสลักลึกเข้าสู่ความจำของกล้ามเนื้อ ความชำนาญถือว่าเพียงพออย่างยิ่ง
แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน นี่เป็นการเต้นที่เธอตั้งใจเต้นให้เจียงไป๋ดูเพียงคนเดียว
ไม่มีกล้อง ไม่มีผู้ชม มีเพียงคนตรงหน้าที่เธอวางไว้ตรงกลางดวงใจ