เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
"ว้าว ขอบคุณเจียงไป๋สำหรับเวทีเพลงใหม่ด้วยครับ!"
"เพลง 'หากเป็นไปได้' เพลงนี้เพราะมากจริง ๆ ครับ!"
ทันทีที่การแสดงร้องเพลงของเจียงไป๋จบลง จางอี้ซิงก็ทนรอไม่ไหว รีบยกไมโครโฟนขึ้นมาเอ่ยปากชมยกใหญ่
ส่วนตัวเจียงไป๋เองนั้นยืนนิ่งอยู่กลางเวที ความรู้สึกลึกซึ้งตอนร้องเพลงเมื่อครู่ถูกเก็บซ่อนไปจนหมดสิ้น เขายิ้มตาหยีพลางโบกมือทักทายผู้ชมในฮอลล์
จวีจิ้งอีที่มายืนอยู่ข้างกายเขาก็เผยรอยยิ้มขวยเขินออกมาเช่นกัน
ทั้งสองยืนเคียงข้างกัน คนหนึ่งหล่อเหลา คนหนึ่งงดงาม ช่างเป็นภาพที่น่ามองและเจริญหูเจริญตายิ่งนัก
ผู้ชมทั่วทั้งฮอลล์เงียบไปสองวินาที ก่อนที่เสียงปรบมือและเสียงกรีดร้องโห่ร้องดังกึกก้องประดุจคลื่นซัดสาดจะระเบิดขึ้นอย่างฉับพลัน พัดกระหน่ำไปทั่วทั้งสนามประลอง
จางอี้ซิงที่ควบตำแหน่งพิธีกรสาวเท้าก้าวเร็ว ๆ ขึ้นมาบนเวที ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มสดใสอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมและความสะใจอย่างล้นปรี่
ดูออกได้อย่างชัดเจนเลยว่า การได้เห็นเจียงไป๋กดทับเหล่าเด็กฝึกกลุ่มนี้เสียมิดและแย่งสปอตไลต์ไปได้เต็ม ๆ นั้น
ในฐานะตัวแทนโปรดิวเซอร์แห่งชาติ เขาไม่ได้มีความขุ่นเคืองแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังรู้สึกเบิกบานใจเป็นอย่างยิ่ง