เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
หลังจากหัวเราะหยอกล้อกันแล้ว หลี่อีถงก็ใส่ฟันหน้าแบบถอดได้กลับเข้าเหงือกอย่างชำนาญ เธอจัดให้ตรงล็อกแล้วกดเบา ๆ ฟันที่เรียงตัวขาวสะอาดเป็นระเบียบก็กลับคืนมาในพริบตา
มองจากภายนอกแล้วดูไม่ออกเลยว่าเป็นฟันปลอม สมบูรณ์แบบจนไร้ที่ติ
"คราวนี้เชื่อแล้วใช่ไหมล่ะ ฟันปลอมสั่งทำพิเศษของฉันอันนี้ ถ่ายละครก็ได้ กินข้าวก็ดี ไม่มีสะดุด มีประโยชน์สุด ๆ เลย!" หลี่อีถงเลิกคิ้วยิ้ม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
เจียงไป๋พยักหน้าหงึก ๆ ยังคงมีรอยยิ้มแต้มมุมปาก "เปิดหูเปิดตาจริง ๆ ครับ"
ทั้งสองสนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว ไม่มีความเคอะเขินเหมือนตอนแรกที่พบกันอีกต่อไป แล้วเริ่มพูดคุยสัพเพเหระกันอย่างออกรส
ผ่านไปไม่นาน ผู้ช่วยตัวน้อยที่ออกไปซื้ออาหารกลางวันก็หิ้วอาหารจานด่วนรสชาติเบา ๆ กลับมา เจียงไป๋จึงเริ่มลงมือกินทันที
ทั้งคู่นั่งตรงข้ามกันข้ามโต๊ะประชุม พลางกินมื้อกลางวันไปอย่างไม่รีบร้อน พลางคุยเล่นเรื่อยเปื่อยไปด้วย
เมื่อกินมื้อกลางวันง่าย ๆ เสร็จ เวลาล่วงเลยมาถึงบ่ายโมงครึ่งอย่างเงียบเชียบ
เหลือเวลาอีกเพียงครึ่งชั่วโมงก่อนการอ่านบทตอนบ่ายสองโมง ห้องประชุมของโรงแรมที่เดิมทีว่างเปล่าและเงียบสงบก็เริ่มมีคนทยอยเดินทางมาถึง
คนแรก ๆ ที่มาถึงคือหลี่ชิงหรง ผู้กำกับของเรื่องนี้ และต้วนยวี่เล่อ ผู้เขียนบท