เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัว กองถ่ายก็เริ่มเปิดกล้องทำงานกันแล้ว
เถียนซีเวยยังอยู่ต่อที่กองถ่ายอีกครึ่งวัน เธอเอาของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ไปมอบให้พวกต้าเผิง เฉียวซาน และน่าจา ทั้งว่านอนสอนง่ายและรู้ความ
ช่วงเที่ยงวัน เด็กสาวลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กมายืนอยู่ข้างรถบ้านของกองถ่าย เธอเงยหน้ามองเจียงไป๋ ดวงตาโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว "เจียงไป๋ ฉันกลับไปเรียนที่เซี่ยงไฮ้แล้วนะ ไว้รอนายมาเที่ยวหาฉันนะ"
เธอสวมเสื้อยืดสีขาวเรียบง่ายกับกางเกงยีนส์ ใบหน้าปราศจากเครื่องสำอาง มีเพียงรอยยิ้มบริสุทธิ์ผุดผ่อง ไร้ซึ่งร่องรอยความผิดหวังหลังจากถูกปฏิเสธคำสารภาพรักเมื่อคืนแม้แต่น้อย
หัวใจของเจียงไป๋พลันอบอุ่นขึ้นมา เขายื่นมือไปขยี้ผมเธอเบาๆ "เดินทางปลอดภัยล่ะ ถึงแล้วก็บอกด้วยนะ"
"ตั้งใจเรียนด้วย อย่าให้เสียการเรียนล่ะ"
"อื้อ!" เถียนซีเวยพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น ก่อนจะเขย่งปลายเท้ากระซิบข้างหูเขาเบาๆ "ฉันจะรอนายนะ พูดคำไหนคำนั้น"
พูดจบ เธอก็หันหลังวิ่งไปขึ้นรถที่จอดรออยู่โดยไม่หันกลับมามองอีก
ทว่าในวินาทีที่ก้าวเข้าไปนั่งในรถ เธอกลับแอบแง้มผ้าม่านหน้าต่าง มองดูร่างสูงโปร่งสง่างามนั้นจนกระทั่งลับสายตาไป
เจียงไป๋ยืนอยู่ที่เดิม มองตามทิศทางที่รถแล่นจากไป นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันหลังกลับไปทุ่มเทให้กับการถ่ายทำต่อ