เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย misthymuse
"ฉันยอมเดินตามหลังเธอ เป็นดั่งเงาที่ละเมอไล่ตามแสงตะวัน~"
"ฉันยอมรออยู่ตรงหัวมุมถนนนี้ ไม่ว่าเธอจะเดินผ่านทางนี้หรือไม่ก็ตาม~"
ในกองถ่ายอันกว้างขวางที่ดัดแปลงมาจากโกดัง เพลงอันแสนอบอุ่นและช่วยเยียวยาหัวใจเพลงนี้กำลังเปิดคลอไปทั่วบริเวณ
น่าจาที่กำลังถือโทรศัพท์แชตกับใครบางคนอยู่หันมาปรายตามองเจียงไป๋ แล้วเอ่ยถามอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไร "เพลงนี้มันเพราะขนาดนั้นเลยเหรอ?"
สองวันมานี้ ต่อให้เธอไม่ได้ตั้งใจจะเปิดฟัง แต่ก็โดนเปิดกรอกหูจนได้ยินเพลงนี้ไปแล้วอย่างน้อยเจ็ดแปดรอบ
"จริง ๆ มันก็เพราะดีนะครับ" เจียงไป๋ที่กำลังก้มหน้ากดโทรศัพท์คุยกับเถียนซีเวยอยู่เหมือนกันยักไหล่เบา ๆ
ช่วงสองสามวันมานี้ กระแสการออกอากาศของ "คิมหันต์เมื่อวันวาน" ไม่ได้เพิ่มขึ้นเลย มิหนำซ้ำยังมีแนวโน้มจะตกลงมาเล็กน้อยด้วยซ้ำ