กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 292 ข้าจำผิดไปเองหรือ
“เหตุใดด้านหลังจึงไม่มีผู้ใดตามมา?”
กู้ซีหันมองด้านหลังเป็นระยะ ในใจเกิดความสงสัย ขุมอำนาจของหลินอวี่ในตอนนี้มิใช่อ่อนด้อย มีผู้ฝึกตนระดับมรณะชีวันและระดับสร้างสรรค์อยู่มากมาย ก่อเรื่องครึกโครมถึงเพียงนี้ ย่อมไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่รู้ตัว
“หรือเขาคาดไว้แล้วว่าพวกเราจะกลับมา จึงเตรียมรวบหัวรวบหางเสียทีเดียว?”
“มาถึงที่นี่แล้ว คิดมากไปก็ไร้ประโยชน์”
ชิงเยวี่ยยืนอยู่หน้าประตูน้ำแข็งบานหนึ่ง เอ่ยเสียงเย็นว่า “ที่นี่ลึกเข้าไปในภูเขาหลางหยาแล้ว ต่อให้ถอยก็ไม่มีโอกาสหนี มิสู้ทำลายเรื่องดีของเขาเสีย”