เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 259 ช่างไม่รู้จักความตาย
ชิงเยวี่ยกลับมาได้หลายปีแล้ว แต่เรื่องศิษย์พี่เชียนซางนั้น นางไม่เคยเต็มใจและไม่กล้าเอ่ยถึงเลย มันเป็นช่วงความทรงจำที่ไม่อยากหวนนึกถึง หรือเรียกได้ว่าเป็นความอัปยศครั้งใหญ่
เมื่อเห็นสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวังของชางเฮ่อ ชิงเยวี่ยก็มิได้กล่าวสิ่งใด
“เจ้าต้องรู้แน่ ๆ ใช่หรือไม่ รีบบอกข้ามา ศิษย์พี่อยู่ที่ใด ข้าต้องการรับเขากลับบ้าน” ชางเฮ่อในวัยชราภาพตื่นเต้นจนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ เขาไม่สนใจหน้าตา ฉุดรั้งชิงเยวี่ยไว้เพียงเพื่อต้องการคำตอบ
“ข้าอายุมากกว่าเจ้า ถือว่ามองดูเจ้าเติบโตมา ข้าขอร้องเจ้า บอกตำแหน่งของศิษย์พี่เชียนซางให้ข้าเถิด”
ห้าร้อยกว่าปี เขาตามหาศิษย์พี่มานานถึงห้าร้อยปีเต็ม เขาเพียงต้องการให้ศิษย์พี่ได้ใบไม้ร่วงคืนรากเท่านั้นเอง