กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 ความเมตตาหยั่งลึกถึงกระดูก
หลังส่งศิษย์เป่ยหมิงจากไป เจียงเช่อก็หันกลับไปมองรอยแยกที่ปิดสนิทแล้ว ศัตรูในหุบเขาเซียนเมฆามีไม่น้อย ทั้งสิ่งมีชีวิตทรงพลังในส่วนลึกของทะเลเร้นลับ และเศษเสี้ยวดวงจิตที่เอาชีวิตรอดมาจนถึงทุกวันนี้ตั้งแต่ยุคโบราณ แม้ผู้อาวุโสสิงจะไร้ศัตรู ทว่าศัตรูเหล่านี้ล้วนบำเพ็ญมานานไม่แพ้เขา หากพึ่งพาเพียงคนเดียว เกรงว่าจะรับมือได้อย่างยากลำบาก
“เจ้ากังวลเรื่องใดอยู่หรือ?” เมื่อเห็นเจียงเช่อยืนนิ่งเหม่อมองรอยแยกเมื่อครู่ ไม่ยอมออกเดินทางเสียที เม่ยเซียนเหยียนจึงอดถามด้วยความสงสัยไม่ได้
“ในหุบเขาเซียนเมฆามียอดฝีมืออยู่ไม่น้อย แต่ปัญหาคงไม่ใหญ่โตนัก”
“ไปกันเถิด อัจฉริยะฟ้าประทานแห่งสำนักโอสถใกล้ปรากฏตัวแล้ว ข้าจะพาเจ้าไปเอาธงพฤกษาร่วงโรย”