เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 225 ความสะอิดสะเอียน? ความเสียใจจากการเลือกผิด
“หญิงสารเลว เจ้าไสหัวออกมาให้ข้าเดี๋ยวนี้”
ริมทะเลปรโลก เป่ยหมิงสิงแปรสองมือเป็นฝ่ามือ เปลวเพลิงเหมันต์อันหนาวเหน็บถึงขีดสุดพลุ่งพล่านขึ้นจากฝ่ามือ แผดเผาทะเลปรโลกอันไร้สิ้นสุดจนเดือดพล่าน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเดือดดาลที่มิอาจข่มกลั้น
ทว่าเสียงของเขากลับจมหายลงสู่ทะเลลึก มิได้รับการตอบรับแม้แต่น้อย
ส่วนลึกของทะเลปรโลก บรรพชนหงส์มองเวหาสวรรค์ด้วยความละอายใจ มิได้เดือดดาลเพราะถูกด่าทอแต่อย่างใด “ตระกูลเป่ยหมิงแข็งแกร่งเกินไป ตัดขาดเส้นทางบรรลุเป็นเซียนของสิ่งมีชีวิตมากมาย จะโทษข้าก็มิได้”
“ผู้อาวุโส เหตุใดท่านจึงช่วยข้า” เหลิ่งซินฉานเอ่ยด้วยสีหน้าซับซ้อน ยามนี้กายเนื้อของนางฟื้นคืนแล้ว แม้แต่กายาหงส์เหมันต์เร้นลับที่ถูกทำลายก็เริ่มฟื้นฟูด้วยตนเอง
“อย่างไรเล่า เจ้าอยากตายด้วยน้ำมือของเขามากนักหรือ”