กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 176 หวนกลับมา แล้วมีประโยชน์อันใด
เสียงคำรามอันเปี่ยมด้วยตบะพลันทำให้เปลวเพลิงบนพื้นดับมอดลงในชั่วพริบตา เสียงระเบิดเองก็หยุดชะงักลง ณ บัดนั้น
เจียงเช่อมองเมืองราชาที่ควันหนาทึบลอยคลุ้งขึ้นด้วยความเสียดาย “เหตุใดจึงหยุดเล่า ข้ายังดูไม่หนำใจเลย”
เมื่อเห็นเสี่ยวเช่อมิได้ใส่ใจต่อความตายของประชาชนเหล่านี้แม้แต่น้อย ประหนึ่งผู้เข่นฆ่าที่ดูแคลนสรรพชีวิตและหยอกล้อสรรพชีวิตตามอำเภอใจ ชิงเยวี่ยก็รู้สึกแปลกหน้าต่อเขาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“เจ้าสมควรตายยิ่งนัก”
“ทว่า... ข้าไม่มีคุณสมบัติพอจะสังหารเจ้า”
ภายในความโกรธแค้นกลับเจือด้วยความอ้างว้างและความเสียใจอันไร้ที่สิ้นสุด