กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 ขอโลหิตสักสองสามหยด
แสงอาทิตย์ยามสายัณห์กำลังเจิดจ้า เจียงเช่อเดินอยู่บนถนนด้วยอารมณ์ผ่อนคลายได้ยากยิ่ง สามวันมานี้ดูคล้ายเขาเกียจคร้านเอื่อยเฉื่อย ทว่าความจริงแล้วเขาจำต้องจับตาดูสภาพของหนานชิงชิงอยู่ตลอดเวลา ต้องพิจารณาว่ากระดูกควรแตกร้าวถึงระดับใด เส้นลมปราณจึงจะขยายได้ถึงขีดสูงสุด และควรปลุกแรงผลักดันในการบำเพ็ญของนางอย่างไร สิ่งเหล่านี้ล้วนอยู่ในขอบเขตที่เขาต้องคำนึงถึง
เมื่อนึกถึงความโกรธของชิงชิงที่แทบจะจับต้องได้ เจียงเช่อก็หัวเราะเบา ๆ พร้อมส่ายหน้า เพื่อให้นางได้บำเพ็ญวรยุทธ์ไม่กี่เล่มนั้นล่วงหน้า เขาถึงกับล่วงเกินนางอย่างสิ้นเชิงแล้ว หลังจากการบำเพ็ญสิ้นสุดลง ไม่รู้ว่าตนจะต้องประสบเคราะห์กรรมมากเพียงใด