เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 หนึ่งหมัดสะท้าน
ปิดตำราแล้ว เหลิ่งซินฉานก็เหม่อลอยอย่างงุนงง นางเองก็ไม่เข้าใจ เหตุใดศิษย์น้องจึงมีความแค้นต่อพวกเขามากมายถึงเพียงนี้ คำพูดของศิษย์น้องในคราวอยู่เมืองเป่ยเย่ นางล้วนรู้หมดแล้ว
นางยังรู้ด้วยว่า ที่ศิษย์น้องยอมทำตามคำขอของนางทุกประการ เป็นเพราะเมื่อครั้งนั้นนางพาเขาเข้าสำนัก ทว่ายิ่งเป็นเช่นนี้ นางก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวด บุญคุณที่ว่านั้น นางไม่เคยเก็บมาใส่ใจ สำหรับนางแล้ว มันเป็นเพียงการกระทำตามอำเภอใจเท่านั้น
นางอยากเข้าใกล้ศิษย์น้อง อยากนั่งสนทนากับเขาอย่างใกล้ชิด อยากไปชมโคมประทีปโลกมนุษย์กับเขา ทว่าบุญคุณช่วยชีวิตนี้ประหนึ่งกดทับอยู่บนศีรษะของศิษย์น้อง ไม่ว่านางจะเอ่ยคำขอที่เกินเลยเพียงใด เขาก็จะตอบรับ นางไม่ต้องการให้เป็นเช่นนี้
เหลือบมองไปยังประตูห้อง อารมณ์ของเหลิ่งซินฉานก็ยิ่งซับซ้อน เสี่ยวเช่อเข้มงวดกับศิษย์น้องหญิง ทว่าก็ยังหัวเราะร่าไปกับนาง แม้จะตอบรับคำขอที่เกินเลยของนางเช่นกัน แต่ล้วนต้องแลกเปลี่ยนด้วยเงื่อนไข เงื่อนไขเหล่านั้นเรียบง่ายยิ่ง นั่นคือยอมรับการฝึกฝนอันเข้มงวดของเขา ช่วยบีบนวดไหล่และทุบหลังให้เขา การสื่อสารอย่างไร้ข้อกังวลเช่นนี้ ทุกครั้งที่ได้เห็น นางมักรู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง ราวกับเสี่ยวเช่อปฏิบัติต่อนางเพียงเพราะสำนึกบุญคุณ แต่ปฏิบัติต่อศิษย์น้องหญิงด้วยความรักอย่างแท้จริง
นี่จึงเป็นอีกเหตุผลที่นางไม่ยอมเข้าใกล้ศิษย์น้อง
เสี่ยวเช่อชอบนาง