เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 เจ้าภาพ ปลาติดเบ็ดแล้ว
สายลมโชยพัดผ่านใบหน้า ขุนเขาสูงตระหง่าน เมฆาอัสนีเกลียวคลื่นโหมซัดสายฟ้าสีม่วงฟาดลงมาจากฟากฟ้า ชิงเยวี่ยจับจ้องยังจุดที่สายฟ้าฟาดลงมา ในใจก็อดตึงเครียดตามไปด้วยมิได้
ยังดีที่ชายหนุ่มใต้สายฟ้าแม้จะเจ็บปวด แต่ก็ไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย เมื่อเมฆาอัสนีสลายไป นางตั้งใจจะเข้าไปประคองเสี่ยวเช่อ ทว่าพลันรู้สึกว่าร่างไหววูบ ชิงเยวี่ยจึงชะงักงันไปเล็กน้อย
นางขยับตัวได้แล้วหรือ?
ทว่ายังไม่ทันที่นางจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น สภาพแวดล้อมรอบด้านก็ถูกหมอกสีขาวเข้มข้นปกคลุมเป็นชั้น ๆ สายน้ำใสกลางขุนเขา แท่นลงทัณฑ์ ค่อย ๆ มืดสลัวและเลือนสีสัน แสงหลากสีอันเจิดจ้าทิ่มแทงดวงตาของนาง ครั้นนางลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตนกลับมาอยู่ที่ตำหนักนภาม่วงแล้ว
หอสูงเบื้องหน้า ตำรามากมาย และสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย ล้วนกำลังบอกนางว่าตนกลับมาแล้ว