เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 ชางเฮ่อ เจ้าสมควรตายจริง ๆ
“เจ้าเด็กเหลือขอนี้วัน ๆ เอาแต่มัวซั่วไร้แก่นสารอยู่ในเมือง การบำเพ็ญก็เริ่มละเลย ภรรยาสักคนก็ไม่ยอมสู่ขอ เหล่าจื่อเห็นหน้ามันแล้วรำคาญใจยิ่งนัก”
“ในเมื่อองค์ชายราชันเยี่ยนจะยกทัพขึ้นเหนือ เช่นนั้นก็ให้มันติดตามท่านไปเถิด”
การปรากฏตัวของชายวัยกลางคนทำให้อ๋องเยียนมิได้เตรียมใจรับมืออยู่บ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งอีกฝ่ายยังเดินลงมาจากเรือรบของตน ทว่าเฉินเหยียนจือกลับตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างยิ่ง
“ได้ยินแล้วหรือไม่ เหล่ากู้ เจ้าเมืองยังเห็นพ้องแล้ว”
ชายวัยกลางคนสีหน้ามืดครึ้ม แม้เขาจะกล่าวบ่อยครั้งว่ายามสวมเกราะศึกมิใช่พ่อลูก หากแต่เป็นเจ้าเมืองกับรองแม่ทัพ แต่การที่เขากลับมาสักครามิใช่เรื่องง่าย ไอ้ลูกกระต่ายตัวนี้กลับไม่ตื่นเต้นแม้แต่น้อย ราวกับว่าเป็นเพียงความสัมพันธ์ระหว่างผู้บังคับบัญชากับผู้ใต้บังคับบัญชาจริง ๆ
“ท่านอาเฉิน ท่านมิได้อยู่ที่ดินแดนรกร้างเหนือหรือขอรับ” อ๋องเยียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย