เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 เจียงเช่อผู้มีนิสัยประหลาด
หลายวันต่อจากนั้น เจียงเช่อได้พักผ่อนอย่างหาได้ยากอยู่หลายวัน ส่วนเรื่องที่ว่าเหตุใดอ๋องเยียนจึงมิได้ส่งทหารออกตามหาเขาตอนที่หายตัวไปนั้น อู๋เฉินก็ให้คำตอบแก่เขาหลังงานเลี้ยงสิ้นสุดลง
มิใช่ฝีมือหลินอวี่ แต่ช่วงนี้ในเมืองราชามีผู้คนมากมายปะปนกันจนยากแก่การสอดส่อง ทั้งยังเกิดคดีฝ่าฝืนกฎด้วยกำลังยุทธ์หลายคดี หากไม่มีกองทัพองครักษ์คอยควบคุม เกรงว่าจะเกิดความวุ่นวายขึ้น
เมื่อได้รู้เรื่องนี้ เจียงเช่อแม้จะประหลาดใจอยู่บ้าง แต่พอคิดดูแล้วก็เห็นว่าสมเหตุสมผล ผู้บำเพ็ญย่อมรู้สึกว่าตนเหนือกว่ามนุษย์ปุถุชนอยู่แล้ว แม้จะฆ่าพวกเขาไม่ได้ แต่การสั่งสอนให้รู้สำนึกเสียบ้างนั้นพบเห็นได้บ่อย
“เหล่าเจียง พวกเราควรออกเดินทางได้แล้ว” เสียงเคาะประตูดังปัง ๆ อู๋เฉินตะโกนเรียกเสียงดัง
“รู้แล้ว”