เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 ปราณวรรณศิลป์สายแรก
เป็นไปได้อย่างไร? เจ้าหมอนั่นถูกข้าสังหารไปแล้วมิใช่หรือ?
เหตุใดบทกวีหัวเซี่ยจึงยังปรากฏขึ้นมาได้อีก?
หลินอวี่จ้องหนังสือชุดนั้นบนโต๊ะเขม็ง ภายในใจปั่นป่วนราวคลื่นโหมซัด
กู้ซีรับรวมบทกวีของหลี่ชิงเจ้ามา หางตาเหลือบมองหลินอวี่ เมื่อเห็นสีหน้าเขาเป็นปกติ จึงวางใจเปิดหนังสือ บทกวีทีละบทปรากฏขึ้นในความคิด แววตาที่เคยฉายแววสงสัยในตอนแรกก็เปลี่ยนเป็นตื่นตะลึง
ภายในโถงใหญ่ตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ ทุกคนต่างมองกู้ซีอย่างตื่นเต้น กระทั่งยืดคอชะเง้อมองว่าหนังสือเขียนสิ่งใดไว้กันแน่ หลินอวี่ก็กำหมัดใต้โต๊ะแน่นโดยไม่รู้ตัว จนเหงื่อซึมออกมา
“น้องหญิงหก หนังสือเล่มนี้เขียนสิ่งใดไว้กันแน่ ถึงได้อ่านเสียเพลินเช่นนี้?” เวลาค่อย ๆ ผ่านไป ในที่สุดกู้เฉิงซวี่ก็อดเอ่ยถามไม่ได้
“ยามมีชีวิตจักเป็นวีรบุรุษ ยามสิ้นชีพยังเป็นวีรชนผี”