เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 เสี้ยวหนึ่งแห่งอนาคต
หลังออกจากสุสานไร้ญาติ เจียงเช่อก็รีบมุ่งหน้าไปทางใต้ทันที ตอนนี้เขาจะกล้ากลับไปได้อย่างไร ยังไม่ต้องพูดถึงหนานชิงชิงที่รอเขาอยู่ในเมืองราชาเลย แม่นางเม่ยเซียนเหยียนตัวเหม็นนั่นก็ไม่แน่ว่าจะอยู่ที่นั่นด้วยหรือไม่
แม้จะมียอดฝีมือคอยพิทักษ์เมืองราชา แต่ทั่วหล้านี้มีคนเพียงหยิบมือที่ต้านทานนางได้ การสังหารเขาย่อมง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ พอนึกถึงถ้อยคำที่ตนกล่าวไว้ในหอหมื่นบุปผาเมื่อวาน เจียงเช่อก็สั่นสะท้านไปทั้งร่าง
เขาวิ่งไปไกลเพียงใดก็สุดรู้ กระทั่งรัตติกาลโรยตัวลงมา ฝีเท้าจึงหยุดลง
“ระบบ เหตุใดคนของเผ่ามารจึงมาอยู่ในเมืองราชาแห่งต้าโจวได้?”
ยามนี้ต้าโจวยังไม่ถึงคราวตกต่ำเสียหน่อย แม้โชคชะตาจะอ่อนกำลังลงบ้าง ก็ไม่น่าถึงกับปล่อยให้คนเผ่ามารแฝงตัวเข้ามาได้
[เจ้าลืมสถานะของพวกนางทั้งสองไปแล้วหรือ?]