กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 เผลอหลุดปากเปิดโปงตัวเองเสียแล้ว
“เหตุผลก็เป็นเช่นนั้นแหละ”
เย่ชิงอันมองแผ่นเหล็กสองสามชิ้นในมืออวิ๋นซูด้วยความลังเล
“แต่เหล็กนี่... จะสวมเป็นรองเท้าได้อย่างไร?”
“เรื่องนี้ง่ายมากเลย!”
อวิ๋นซูให้คนจูงตูตูมายังลานหลังบ้าน แล้วยื่นเกือกม้าให้คนเลี้ยงม้าผู้นั้น
“นี่ เจ้าช่วยข้าทำความสะอาดกีบเท้าของตูตูสักหน่อย จากนั้นก็ตอกสิ่งนี้ลงไปบนกีบเท้าของมัน”
ทว่าหากเลื่อนสายตาลงไปอีกสักนิด ก็จะพบว่าภายใต้ท่านั่งอันหลังตรงของเฉินอีอีนั้น ไม่มีเก้าอี้รองรับอยู่เลย—
มองแผ่นหลังของอวิ๋นซูที่เดินจากไป ถังหย่วนหลินจึงทำได้เพียงกลืนคำพูดที่ตั้งใจจะเอ่ยกลับลงท้องไป ถอนหายใจอย่างจนปัญญา