กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 เจ้าเนี่ย รู้จักจำเสียบ้างนะ!
เพราะอวิ๋นซูทำตัวลึกลับไม่ยอมบอกคำตอบแก่เขาตรงๆ วันนี้หลังจากเลิกเรียน อวิ๋นฉู่ฮ่วนจึงไม่ได้ตามอวิ๋นซูไปกินดื่มฟรีที่ตำหนักเฟิ่งหยางเหมือนอย่างเคย
ทว่ากลับพกจิงเฉิงโจวเป้าเล่มนั้น วิ่งหน้าตั้งกลับไปยังตำหนักเหยาฮวา
“เสด็จแม่! เสด็จแม่!”
ยังไม่ทันเห็นตัว เสียงเอะอะโวยวายก็ดังไปทั่วทั้งตำหนักเสียแล้ว
จักรพรรดิเซวียนอู่ที่เดิมทีหลับตาหนุนตักพระสนมหลิ่วอยู่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น น้ำเสียงเจือความไม่พอใจอยู่บ้างที่ถูกรบกวน
“เจ้าเด็กคนนี้ไฉนจึงยิ่งมายิ่งไม่รู้จักสำรวมเลย!”
“ฮ่วนเอ๋อร์เพิ่งจะอายุครบแปดหนาว เขาก็ยังเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง ร่าเริงน่ารักสักหน่อยมีอันใดไม่ดีหรือเพคะ?”