กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 หลายวันนี้ บุตรสาวของเขาเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับหัวไชเท้าอย่างนั้นหรือ
“เสด็จพ่อ?”
อวิ๋นซูมองไม่เห็นหน้าต่างระบบ ทำได้เพียงมองดูฮ่องเต้ที่เดิมทีมีโทสะ จู่ ๆ ก็ไม่รู้ว่าคิดอันใดขึ้นมาได้ ทรงทอดพระเนตรมองไปยังความว่างเปล่า สีพระพักตร์พลันเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูก
จนกระทั่งถูกนางเรียกคำว่า ‘เสด็จพ่อ’ ดึงสติกลับมา สีพระพักตร์ของจักรพรรดิเซวียนอู่ถึงได้กลับมาอ่อนโยนลงอีกครั้ง
“เสี่ยวอู่เอ๋อร์...”
แย่แล้ว! สีพระพักตร์เช่นนี้ น้ำเสียงเช่นนี้ มองปราดเดียวก็รู้ว่าคำพูดต่อจากนี้คงไม่ใช่สิ่งที่นางอยากได้ยินเป็นแน่!
อวิ๋นซูก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ
จักรพรรดิเซวียนอู่ “?”