กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 504 แม่นาง ข้าไปมีความแค้นกับเจ้าหรือ?
หญิงสาวที่บอกเหลียนเตาว่าหลงรักเขาและอยากเป็นอนุที่ซ่อนเร้นของเขาชะงักไป “คุณชายเหลียน เหตุใดท่านถึงพูดเช่นนี้?”
เหลียนเตามองนาง “ถ้าข้าไม่พูดเช่นนี้แล้วจะพูดอย่างไร? ใครบ้างไม่รู้ว่าข้าโตมากับท่านพ่อตา? ใครบ้างไม่รู้ว่าท่านพ่อตาเป็นทั้งพ่อตาและพ่อของข้า? ตอนนี้เจ้ากลับให้ข้าทำเรื่องผิดต่อภรรยา เท่ากับบีบให้ข้าล่วงเกินทั้งท่านพ่อตาและท่านพ่อของข้าไม่ใช่หรือ?”
“……” ภรรยาเจ้าก็จากไปแล้ว อีกอย่าง พวกเจ้าแต่งงานกันมาตั้งหลายปี ไม่เบื่อบ้างหรือ?
“ถ้าอย่างนี้ไม่เรียกว่ามีความแค้นกับข้า แล้วเรียกว่าอะไร?”