กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 488 ขับออกจากบ้าน
“เจ้าก็บอกข้ามาเถิด ข้าจะกลุ้มใจตายอยู่แล้ว”
ท่านตาของเยี่ยนเอ๋อร์รินชาให้ท่านยายของนางถ้วยหนึ่ง “มีอะไรให้กลุ้มกัน? ก็มีแต่ตาแก่ยายแก่ตระกูลซู 2 คนนั่นที่ยืนกรานว่าตนตกคูเพราะเยี่ยนเอ๋อร์นำเคราะห์มาให้ เยี่ยนเอ๋อร์อยู่บ้านเรามาตั้งหลายปี คนในบ้านเราก็อยู่ดีกันทุกคนมิใช่หรือ? ตอนนั้นไม่น่ายกลูกสาวเราแต่งเข้าตระกูลซูเลยจริง ๆ”
ท่านยายของเยี่ยนเอ๋อร์ก็เสียใจภายหลังเช่นกัน แต่เสียใจไปก็ไม่มีประโยชน์ หรือจะให้ลูกสาวหย่าร้างโดยยินยอมเล่า? ลูกสาวไม่ได้มีลูกเพียงเยี่ยนเอ๋อร์คนเดียวเสียหน่อย อีกอย่าง สตรีที่หย่าร้างโดยยินยอมแล้วจะมีสักกี่คนที่ได้ดีเช่นฮูหยินตงเจียงโหว?