กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 459 ดูท่าคนร้ายคราวนี้คงต้องเป็นข้าอีกแล้ว
จางซิ่วซิ่วเห็นไทเฮาทรงพระสรวลก็หัวเราะตาม “ถึงพี่สาวใหญ่ถามข้า ข้าก็ไม่รู้หรอก พี่สาวใหญ่ก็ต้องคิดเอาเองสิ”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ……” ไทเฮาทอดพระเนตรไปทางหลี่จินฮวา “พี่สาวใหญ่ของนาง คิดออกหรือยัง?”
พี่สาวใหญ่ของนางไม่ต้องคิดก็รู้คำตอบ “หลิงอวี่เป็นผู้ใหญ่ตัวน้อยมาตั้งแต่เด็ก น้องสะใภ้รองของข้าคงไม่เคยมองหลิงอวี่เป็นเด็กเลย”
ไทเฮาทรงมองจางซิ่วซิ่วแล้วตรัสถาม “เป็นเช่นนั้นหรือ?”
จางซิ่วซิ่วคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ก็จริง หลิงอวี่ไม่เคยทำให้ผู้ใหญ่ต้องเป็นห่วงตั้งแต่เล็ก ไม่เหมือนจิ่นอวี่ ตอนเด็ก ๆ โดนลงโทษบ่อย น่าสงสารมาก”