กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 456 เจ้าเด็กปากเสียนี่ กล้าดีขึ้นทุกวันแล้ว!
คนของท่านหญิงจิ้งเหยาคิดว่าผาจื่อพูดไปอย่างนั้นเอง ใครจะคิดว่า…
ครบสามกระบวนท่าแล้ว ผาจื่อก็ลงมือกับท่านหญิงจิ้งเหยาจริง ๆ! ไม่ออมมือให้ท่านหญิงจิ้งเหยาจริง ๆ!
คนของท่านหญิงจิ้งเหยาตกตะลึงกันหมด!
ท่านหญิงจิ้งเหยาก็ประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ท่านแม่ของเขายังกล้าพูดต่อหน้าท่านพ่อกับท่านแม่ของนางว่าจะไม่ให้ข้าวนางกิน เขากล้าลงมือกับนางก็ไม่ใช่เรื่องแปลกแล้ว
สือซื่อกับฉ่านจื่อสบตากัน แล้วพุ่งออกมาจากห้องหนังสือ
ฉ่านจื่อ “โอ๊ย ๆ ไฉนถึงลงไม้ลงมือกันแล้ว? รีบหยุดมือ! รีบหยุดมือ!”
สือซื่อ “ผาจื่อ ถึงเจ้าจะอายุน้อยกว่าท่านหญิงจิ้งเหยา แต่ก็ใช่ว่าจะอาศัยความที่อายุน้อยกว่าแล้วลงมือกับนางได้นะ”