กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 447 แม่เสือย่อมให้กำเนิดลูกเสือจริง ๆ!
อีกด้านหนึ่ง จิ่นอวี่ลากฉูโถวเลี้ยวพ้นมุมแล้วก็หยุดวิ่ง “ยินดีด้วย ท่านพี่”
“ขอบใจ เจ้ารู้ได้อย่างไรว่านางขวางข้าไว้ไม่ยอมให้ไป?”
“ฝ่าบาทให้หลิวกงกงมาบอกพวกเรา หากต่อไปนางยังขวางท่านอีก ท่านก็ให้คนไปตามข้า”
“ได้”
“เมื่อครู่ท่านพูดว่าอย่างไรบ้าง?”
“ข้าบอกว่าข้ามีคนในใจแล้ว”
จิ่นอวี่มองฉูโถวแล้วถามอย่างใคร่รู้ว่า “ท่านมีคนในใจแล้วหรือ? ใครกัน? ข้ารู้จักหรือไม่?”
ฉูโถวเหลือบมองจิ่นอวี่ “ซุกซนนัก พี่อยู่แต่ในสำนักศึกษาทุกวัน จะมีคนในใจได้อย่างไร?”
“ก็ไม่แน่หรอก ในบทละครยังมีหญิงสาวปลอมตัวเป็นชายไปเรียนที่สำนักศึกษามิใช่หรือ? ข้านึกว่าท่านก็เจอเรื่องเช่นนั้นเสียอีก”