กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 444 หรือว่าคราวก่อนนางจะเดาไม่ผิด? แต่จะเป็นไปได้อย่างไร?
หลิงอวิ๋นพาจื้อหมิ่นคารวะฮูหยินผู้เฒ่าหลี่กับนายท่านผู้เฒ่าหลี่ “คารวะนายท่านผู้เฒ่า! คารวะฮูหยินผู้เฒ่า! พวกข้ามารบกวนแล้ว”
ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่มองหลิงอวิ๋นแล้วยิ้ม “ไม่รบกวนหรอก รีบนั่งเถอะ ไม่ได้ตกใจกลัวใช่หรือไม่?” ต่อไปเด็กคนนี้ก็จะเป็นคนในครอบครัวพวกเขาแล้ว ย่อมต้องปฏิบัติต่อคนในครอบครัวให้ดีหน่อย
หลิงอวิ๋น “...” ท่านทำเช่นนี้ข้าจะคิดไปไกลเอานะ “ไม่ได้ตกใจเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่กล่าวว่า “เช่นนั้นก็ดี เช่นนั้นก็ดี รีบนั่งเถอะ”
หลิงอวิ๋นกับจื้อหมิ่นวางของกำนัลไว้บนโต๊ะ แล้วนั่งลงข้างฮูหยินผู้เฒ่าหลี่ “เมื่อวานโชคดีที่ได้พบคุณชายใหญ่ ไม่เช่นนั้นพวกข้า 2 พี่น้องก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร”