กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 437 ช่างเป็นวาสนากรรมเสียจริง
หวังลี่เหยี่ยนกล่าวในใจอยู่ 2 คำ หน้าด้าน! “ฝ่าบาททรงล้อเล่นแล้ว”
“เราไม่ได้ล้อเล่น เราคิดเช่นนี้จริง ๆ เสี่ยวลิ่วน่ารำคาญเกินไปแล้ว รบกวนจนเราไม่มีกะจิตกะใจอ่านฎีกาเลย”
หน้าด้าน!
หวังลี่เหยี่ยนอยากบอกว่าถ้าเช่นนั้นก็ให้เขาไปเป็นลูกมือข้าเถิด ข้ามีงานกองอยู่มากมาย
ทว่าทุกเรื่องล้วนต้องรู้จักพอประมาณ
เรื่องส่งลูกสาวออกเรือนก็เช่นกัน
อีกทั้งจิ่นอวี่ก็ถึงวัยแต่งงานแล้วด้วย
แต่ถึงจะแต่งงานได้ เรื่องมีลูกก็ยังต้องรออีกหลายปี
หวังลี่เหยี่ยนมองฝ่าบาทแล้วกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้นกระหม่อมก็มีความผิดมหันต์แล้ว”