กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 433 ไปหนุนหลังให้ เขาคล้ายจะจำคนผู้นี้ได้
รองเสนาบดีเจี่ยงมองเจี่ยงซินเฉินพลางกล่าวว่า “ข้าคือพ่อของเจ้า”
ท่านพ่อ?
ท่านพ่อ?!
ท่านพ่อ!!!
ที่ผ่านมาเจี่ยงซินเฉินนึกไม่ออกมาตลอดว่าตนเป็นใคร
บัดนี้เขานึกออกแล้ว
ทว่าเขากลับอยากให้ตนไม่มีวันนึกออกตลอดไปมากกว่า
บิดาผู้ให้กำเนิดของเขา คนที่เขาไว้ใจที่สุด เลื่อมใสที่สุด กลับทอดทิ้งเขาในยามที่เขาต้องการบิดามากที่สุด!
หลิวกุ้ยเป็นคนสนิทของบิดาเขา