กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 411 พวกเราก็ช่วยได้เพียงเท่านี้
จีเยว่หมิง: หากเจอคนรู้จัก ฝู่โถวก็คงร้องไห้อีก “พวกเราต้องรีบกลับบ้าน พ่อแม่เจ้าตามหาเจ้าจนแทบคลั่งแล้ว”
ฝู่โถว: หากเจอคนรู้จัก ข้าก็ต้องแสดงละครอีก วันนี้ข้าร้องไห้มามากพอแล้ว หากร้องอีก ภรรยาข้าคงรังเกียจแน่
จีเหวินไต้: แย่แล้ว! ลืมไปว่าเขาแอบหนีออกมา พอกลับถึงบ้าน ยังไม่ทันได้จัดการพวกหวังป๋อยง พ่อแม่เขาก็คงจัดการเขาเสียก่อนแล้ว “ท่านอาหญิงเล็ก?” ช่วยด้วย!
จีเยว่หมิงพยักหน้า
จีเหวินไต้ค่อยวางใจ “เช่นนั้นพวกเราซื้อหมั่นโถวสักหลายลูกกินกันเถิด”
“ได้ ท่านอาจาง หากเห็นร้านขายอาหารก็ลงไปซื้อหมั่นโถวหรือของกินอย่างอื่นมาสักหน่อย”
“ได้เลยขอรับ!”