กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 402 หลานอกตัญญู! หลานอกตัญญู!
นายท่านผู้เฒ่ารองกลัดกลุ้มอยู่พักหนึ่ง แล้วจึงไปหาลูกชายคนเล็กที่บ้านท่านพ่อตา ลูกชายคนเล็กเป็นลูกที่เขาทะนุถนอมไว้ในอุ้งมือ ทั้งยังสนิทกับเขามาก
หลังสือซื่อกับฉ่านจื่อเรียนเสร็จ กำลังจะตามนายท่านผู้เฒ่าหูไปกินข้าว นายท่านผู้เฒ่ารองก็เดินเข้ามาจากหน้าประตู “ท่านพ่อตา”
นายท่านผู้เฒ่าหูคลำหนวดเครา “มาแล้วหรือ? ไป กินข้าวกัน”
“ท่านพ่อตา พวกเราออกไปกินข้างนอกกันดีไหม? กินเสร็จแล้วค่อยไปฟังงิ้วที่โรงงิ้วสักสองสามเรื่อง”
อากาศรอบตัวพลันหยุดนิ่ง
นายท่านผู้เฒ่ารองเห็นทุกคนมองเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ จึงประหลาดใจไปด้วย “พวกเจ้ามองข้าทำไมกัน?” ข้าก็แค่อยากออกไปกินข้าว ฟังงิ้วสักสองสามเรื่องเท่านั้นเอง